Kənd sakini bildirib ki, ermənilər sovet dövründə də daim ayrı-seçkilik ediblər: "Nəhayət, 1988-ci ildə ermənlər bizə qarşı münasibətlərini tamamilə dəyişib zalımlaşdılar. Bizə hədə-qorxu gəlir, təhdid edirdilər. Kəndə kənar yerlərdən ermənilər, başqa nömrəli maşınlar daxil olmuşdu. Aprelin 26-da axşam saat 5-də 300 saqqallı kənddən olan ermənilərin bələdçiliyi ilə azərbaycanlıların evlərinə hücum etdilər. Onlar daş, balta, dəmir çubuq və silahlarla məhəllələrə girib adamları döyür, evlərin pəncərələrini, qapılarını sındırırdılar. Səhəri gün sakinlər yığışıb Türkiyə ilə sərhəddə getdilər. O zaman Ermənistan Nazirlər Soveti sədrinin birinci müavini camaatı aldadıb oradan geri qaytardı. Amma vəziyyət yenə düzəlmədi, böhtanlar atıldı, hədə-qorxular artdı. Telefon xətlərini, qaz borularını kəsdilər, evlərə gedən təbii qazı dayandırdılar, işıqları söndürdülər. Heç kim əlaqə saxlaya bilmirdi. Bunlar bizə bir işarə idi. Əhalinin vəziyyəti çox gərginləşdi. Məcburiyyət qarşısında qalaraq noyabrda kənddən çıxıb Azərbaycana gəldik".